تأثیرپذیری شرح نهج‌البلاغه ابن ابی‏‌الحدید از قطب‌‏الدین راوندی



مجموع: ۰

بازدید: ۳۸۴۷

مقاله

تأثیرپذیری شرح نهج‌البلاغه ابن ابی‏‌الحدید از قطب‌‏الدین راوندی

ارسال شده در: 09 بهمن 1398 - 13:07 توسط پایگاه

اصطلاح: منتشره
نویسنده
سید حمید موسوی، مهدی مردانی(گلستانی)
نشریه
فصلنامه پژوهشی پژوهشنامه نهج البلاغه، شماره 28
سال نشر
1398
لینک دانلود
دانلود

چکیده مقاله یکی از روش‌های کارآمد در سنجش ارزش یک اثر علمی، بررسی میزان تأثیرپذیری آثار پسین از آن است. این تأثیرپذیری هم به جهت شخصیت مؤلف و هم به جهت محتوای تألیف قابل‌ پیگیری است. منهاج ‏البراعه فی شرح نهج‌‏البلاغه اثر قطب ‏الدین راوندی، شرحی کهن و روشمند است و از مهم‏ترین شروح نهج ‏‏البلاغه محسوب می‌شود. مطالعه شروحی که پس‌ از این شرح نگاشته شده است روشن می‌سازد که جایگاه علمی مؤلف و تألیف، بر شارحان پسین نهج‏ البلاغه تأثیر فراوانی داشته است. از جمله شروحی که این تأثیرپذیری در آن بسامد بالایی داشته است، شرح نهج ‏البلاغه ابن ابی ‏الحدید معتزلی است که ضمن تأثیرپذیری از شخصیت علمی قطب ‏الدین راوندی، از روش و محتوای شرح‌نگاری وی نیز متأثّر بوده است. این تأثیرپذیری به دو گونه تائید آرای راوندی و نقد نظرات وی در شرح ابن ابی ‏الحدید انعکاس یافته و بیشتر در موضوعاتی نظیر ادبی، تاریخی و تحلیلی ظهور داشته است. اصلی ‏ترین زمینه ‏رویکرد شارح معتزلی، روحیه نقدگرایی در عصر شارح، مذهب و باورهای کلامی وی و نیز تخصص و توانایی علمی او بوده است.

نظرات